دانلود آهنگ پدر - رضا صادقی

دانلود آهنگ مادر - رضا صادقی

22 خرداد سالگرد وداع ما با پدر مهربونمون هست

سالگرد یه روز تلخ که هنوز باورش نکردیم

33 سال غلامرضا توکلی مدیر و معلم نمونه بود  و مورد تقدیر و تشویق مردم

حالا ما این انسان رو به اضافه ی یه پدر نمونه از دست دادیم  و مثل اون هرگز ندیدیم

بابا خیلی ناگهانی پرواز کرد و ما رو تنها گذاشت

جاش خیلی خالیه همیشه و همه جا  به یادشیم

از طرف همسر - دختران و  تنها پسرت:

دوستت داریم

بی تو

چندی گذشت ,  داغ دلم کهنه تر شده است

بابا بیا که زخم دلم تازه تر شده است

اشکی نمانده گوشه ی چشمم تو را قسم

برگرد پیشمان و بگو قصه سر شده است

پرواز   تو   کمر    مادرم    شکست

دردت به جان من همه چی تیره تر شده است

تاج سرم بگو  که  وداع  تو  شایعه  است

آخر  برادرم  ز غمت  پیر تر  شده  است

برگرد  نازنین  به  خدا  در  فراغ  تو

مردن برای دخترکت ساده تر شده است

دلتنگی شبانه و کابوس و اشک و آه

یارب دعای من نکند بی اثر شده است...

بی تو دیگه هیچ عیدی رو دوست ندارم بابا

عزیزتر از جونم این شعر رو هر وقت میخوندم اشک میریختم و میگفتم حتما اونی که نوشتش دل پر از غمی داشته و داغ پدر دیده

نمیدونستم یه روز خودم اینو میذارم تا دیگران بخونن

آب را گل نکنیم ؛ پدرم در خاک است …

وقتی دیروز باران بارید
“آن مرد در باران آمد” را به یاد آوردم
“آن مرد با نان آمد”
یادم آمد که دیگر پدرم در باران
با نانی در دست
و لبخند بر لب
نخواهد آمد
دیروز دلم تنگ شد و با آسمان و دلتنگی‌اش
با زمین و تنهائیش
با خورشید و نبودنش
به یاد پدر سخت گریستم
پدرم وقتی رفت سقف این خانه ترک بر میداشت
پدرم وقتی رفت دل من سخت شکست
خاطر خاطره ها رخ بنمود
زندگی چرخش یک خاطره است
خاطر خاطره ها را نبریدش از یاد
پدرم وقتی رفت آسمان غمزده بود
و زمین منتظر …..
زندگی چرخش ایام و گذار من و توست
و کسی گفت به من:
آب را گل نکنید
پدرم در خاک است
زندگی می‌گذرد
کاش یک فاتحه مهمان شقایق باشیم
و زمین کوچک نیست
دل ما تنگ و نفس سنگین است
کاش میشد آموخت که سفر نزدیک است
خاطر خاطره‌ها را نبریدش از یاد
زندگی می‌گذرد
کاش یک فاتحه مهمان شقایق باشیم

دلم برات تنگ شده بابایی

دلم داره میپوسه به خدا

نمیدونم این همه اشک از کجاست که تمومی نداره

فکر نکنی یه وقت یه سال و نیم شده و ما تو رو فراموش کردیم

نه عزیزم هر روز داغم تازه تر میشه

هر روز تنهاتر میشم

هر روز درمونده تر میشم

مامان داره جلو چشمامون ذره ذره آب میشه

دیگه خیلی کم حرف میزنه

چهره ی شکسته  و غمگینش  آتیشم میزنه

دل اونم برات تنگه چه قدر صبوری کنه بابایی؟

مهربونترین بودی پس بیا... نمیدونم چه جوری نگو محاله نگو نمیشه من این حرفا رو باور ندارم

تو نرفتی

تو نباید میرفتی

از تموم عیدها بدم میاد . الان نزدیکه عیده به کی زنگ بزنم بگم بابایی عیدت مبارک؟

از کی عیدی بگیرم؟ کی موقع سال تحویل برامون قرآن بخونه و دعا کنه؟

اگه بدونی سال تحویل پارسال به ماها چی گذشت....

هنوز محتاجتم مثل همون موقع ها که برام لگو میخریدی و خودت خونه میساختی باهاشون

خوراکی و لباس میخریدی

محتاجتم نازنین

به خاطر ما نه

به خاطر مامان بیا بگو اینا همش کابوس بوده

برگرد...

15 اسفند 89  - چند روزی  مونده تا  نورزو 90