دانلود طلوع تو با صدای شاعر

سکوت قلبتو بشکن و برگرد

نذار این فاصله بیشتر از این شه...

به مردم بگویید وقتی می روند در پشت سرشان ردی از مهربانی باقی بگذراند تا اگر غریبه ای راه گم کرده از آنجا گذر کرد ,  بتواند چند صباحی زنده بماند.

به آسمان بگویید وقتی می بارد آرام تر ضربات تازیانه اش را بر تن خسته ی احساس فرود آرد تا اشکهای پر از دردمان مجال خود نمایی داشته باشند.

به شب بگویید وقتی سیاهیش تمام ذهن  را اشغال میکند  کمی هم بر تیرگی دل های شکسته رحم کند.

به سکوت بگویید وقتی تمام بغض ها را در خود احتکار میکند جواب چشمهای منتظر را بدهد.

به جاده ها بگویید بی هیچ نام و نشانی در سکوت و بغض و درد می گذریم  پس کمتر به بی پایانی خود ببالند...

حدیث عشق

یادته برای اولین بار قرار گذاشتیم همدیگرو ببینیم؟ اومدم دیدمت و حرف زدیم .
مدتی بود که همو میشناختیم اما این اولین دیدارمون بود

از همه جا گفتیم . نمیدونم دقیقه ها چطوری گذشت تا اینکه خواستیم از خیابون رد شیم . ناخود آگاه دستامون توی هم گره خورد
این آغازه همه چیز بود
...
برگشتم خونه اما داغی دستات هنوز بین انگشتام حس میشد. اون نگاهت یه لحظه هم از جلوی چشمام دور نمیشد
شب با تموم خاطرات این روز قشنگ آروم آروم و دور از همه ی دردهام خوابیدم
هفته ای دو بار میدیدمت
یه بیشه ی رویایی و عاشقونه پیدا کرده بودی . منو بردی اونجا و برام یه دنیا خاطره ساختی
کنار آب - صدای پرنده ها - زمزمه های عاشقونه.....
چه روزهایی بودن خدای من
نزدیک روز تولدم شد که زودتر کادوی تولد رو به دستم دادی چه دلخوش شدم نه از کادو بلکه از اون حسی که فکر میکردم تو داری
میعادگاه عاشقیه من یک روز شاهد زجه های دل شکستم شد
بازم قرار گذاشتی چند روزقبل از تولدم  دستامو گرفتی نگام کردی و گفتی اگه بخوام همه چیز تموم شه چی میگی؟
خنده ام گرفت فکر کردم داری شوخی میکنی . گفتم برو بی مزه . اما تو جدی گفته بودی!
وای چه روزی بود اون روز گریه کردم التماس کردم داغون شدم مردم بی نفس شدم اما تو رفتی عزیزم
دیگه دنیای من سیاه شد
تموم خوشبختیم رفت تموم دلخوشی هام مرد آروم جونم رفت
ناله میکردم
گریه میکردم
اشک میریختم تلفن میزدم و جواب نمیدادی
بریدم و قلب بیمارم یاریم نکرد و ........ اما چرا زنده موندم خدایا؟
فکر کنم اون مدت یه قرن گذشت به من که هر روز با التماس ازت میخواستم برگردی
تو مهربونم به خاطر دل من برگشتی میدونم که خودت اینو نمیخواستی. ای کاش همون روزها مرده بودم
برگشتی و باز قرارها شروع شد
هر دفعه که میدیدمت سرمورو شونه هات میذاشتم و با بغض میگفتم مدیونتم ممنونم که برگشتی اما ازت خواهش میکنم تا زنده ام بمون - تنهام نذار
نرو که بی تو میمیرم . هیچی ازت نمیخوام فقط بمون و بذار صدات بهم آرامش بده
این بار طاقت نمیارم به خدا
فکرش هم منو میکشه
تو فقط میخندیدی و دستتو روی لبام میذاشتی و منو تو بغلت فشار میدادی و میگفتی :
هیس......
چرا اون روزا  نفهمیدم که این معنیش اینه که میخوای بری باز
روشنی دل و دیده من
عزیز مهربونم
عشق من
باز تنهام گذاشتی اما این بار دیگه هیچی نگفتی
ناگهان رفتی و جوابی ندادی
میدونی بی تو دووم نمیارم
عاشقتم و دلم اجازه نمیده برنجونمت
گفتی اذیتت نکنم این تنها جوابی بود که دادی
منم میگم چشم گل من
چشم  دارو ندار من
میرم آروم باش بخند
شاد باش
به سیاهی من سفید شو!
طاقتی نمونده برام من عاشق بودم و هستم

تو فقط دل سوزوندی برام و این نابودم کرد عزیزکم

چشم انتظارتم هستی من

هر جا هستی خدا پشت و پناهت

دوستت دارم نفسم

عزیز دلربای من بی  تو تمام میشوم........

آرام میشکنم

بدون هیچ صدایی

و میروم آنچنان  که هیچ ردپایی از من باقی نخواهد ماند

و تو حتی ترک خوردن  هایم را نفهمیدی

اشکهایم در عبور ثانیه ها محو میشوند

تکه های آرزوهایم را در آغوش  می فشارم

میدانم که سرانجامشان یک سراب است

شاید پایان تمام آغازهای من فرا رسیده است

خدایا شب چرا تمام نمی شود؟!

بین سکوت و شعر و تنهایی

اشک خودشو به مهمونی چشمهام دعوت کرده

به یادت یه بغض سنگین روی دیوار احساسم داره پا میکوبه

دلم صدای در زدن غصه رو میشنوه

شونه هام انگار میلرزن

زلزله ی رفتنت خونه قلبمو  ویرون کرده

مگه میشه تا شقایق هست اشکی نباشه؟

پس من بدون تو توی این لحظه های سردرگمی  و دلواپسی

بغضمو با قایق اشک از آبشار چشمهای منتظرم  روانه کردم

دلم داره غرق میشه توی سیلاب دلتنگی تو!

وقتی که صدای شکستن اشک را در گلویم می شنوم

که پرندگان عاشق از لانه هاشان یکی یکی میافتند و پرهاشان می شکند

که از دور جز یک سراب پوچ وحشت چیزی نصیب دیده ی منتظرم نیست

که سهم من از تمام عاشقی تنها ,  شقایق شدن آن است!

که دیوارها به جای پناه برایم آوار میشوند

آنگاه با تمام نفسهایم تو را صدا میزنم...

ماه شب افروز من
میدانم که دیگر نیستم
دیگر حجم سکوتم از غصه لبریز شده است و چاره ای ندارم
دیگر در نگاه زیبایت نشانی از آن برق خوشحالی دیدار نیست
دیگر نمی خواهی که بخواهم

دیگر نمیخواهی که بمانم

راهی برای گریز نیست , مهربانم از من فرار می کنی و من می دانم
در سکوتی سیاه و بغضی درد ناک  دست وپا میزنم
نخواستی که بدانی
دیگر به اشک های تمساحم! رحم نمی کنی
میفهمم.....
دیگر هر چه هست یک صدقه است به یک التماس

هرزگی رویشم را از من خرده مگیر.....