من اسیرم
یه پرنده تو قفس
دنبال یه همنفس

اون اسیره ای خدا
خیلی دلگیره خدا

یکی پرهاشو شکوند
یکی دیگه اونو روند

شبا غرق غصه بود
دل اون شکسته بود

بغض توی ناله هاش
همدم گلایه هاش

آسمونه زندگیش
رنگ خون بود رنگ نیش

یه روزی وقت سحر
اون عزیز در به در

دیگه ناله ای نکرد
هیچ گلایه ای نکرد

اون با یک دنیا امید
دستش از دنیا برید

جای اشکاش رو زمین
مونده بود فقط همین ...

• افزودن نظر جدید
• جستجو

نظر ها (1)

• 2010-05-17 15:16:24 | مسعود

  [شعرزیبایی بود منو به یاد همسرم انداخت که درچنان سحری رفت به اسمونا ومن شدم یابیر تنهاcolor=black][/color]

  • 0
  • 0

  پاسخ نقل قول

ارسال نظر

جزئیات تماس شما:

نام:

ایمیل: اعلام نکردناعلام کردن

آدرس سایت:

نظر:

عنوان:

قالب نوشته:         -رنگ-آبی کمرنگسیاهآبیبنفشخاکستریسبزلیموییقرمز آلبالوییسرمه ایزیتونیزرشکیقرمزنقره ایآبی سیرسفیدزرد -اندازه-ریزکوچکمعمولیبزرگبسیار بزرگ

پیام:

امنیت

کد آنتی اسپم نمایش داده شده در عکس را وارد کنید.